Welkom, vertel…

“irritant, confronterend en een mooi mens tegelijk”.

Ik kan je de vragen stellen die je helpen jezelf te zien en je grenzen te accepteren. Geen sociaal wenselijk gedrag maar direct en eerlijk. we lossen misschien nog niets op, wellicht kijk je met een andere blik naar jezelf.

Je bent geboren…. en toen…. ?

De enige die dat weet ben jij.

“Graag Gedaan!”

Tja, ik kan mezelf nog behoorlijk verwonderen over bepaalde gedragingen en eigenaardigheden, zoals een ieder. Toch heb ik, mede door kanker, een andere kijk op het leven gekregen. Positief en wakker, realistisch, misschien wel stoïcijns.

Het blijft echter niet bij verwonderen alleen, ik permitteer me aan jou vragen te stellen die niemand je stelt, die wellicht confronteren, maar soms de kern naar buiten te halen. Door te luisteren en terug te geven wat ik hoor, spiegel ik je. Liefdevol moeilijk maken.

Mijn verhaal, de korte versie.

Mijn eigen levenspad is inmiddels verrijkt met vele ervaringen. Een knisperend grindpad soms, een vlakke asfaltstrook of een hobbelige bergweg.

Dorpsachtige jeugd. Veilig. In Egmond-Binnen opgegroeid. School, voetballen op pleintjes, appeltjes jatten bij de monniken. Langzaam en zeker de grenzen verkennen. Alkmaar, Amsterdam, de wereld. Veel gereisd en beleefd.

Verliefd. Enkele keren mag ik wel zeggen. Zoekend en gevend. Vragend, nemend. Toch geen 50 jaar huwelijk voor mij. Gezegend met de liefdes die ik heb gekend. Dankbaar vooral. Bijzondere vrouwen. Inspirerend hoe verschillend ook.

Kanker kwam in mijn leven binnenstormen op mijn veertigste. Bam. Melanoom, alsjeblieft, je red je er maar mee. Stormachtig begin, in 6 jaar tijd 9 operaties. Een Non-Hodgkin tussendoor kon er ook nog wel bij en als toetje de scheiding van de moeder van onze dochter. Dat was 2004-2010.  

december 2014; vader plotseling overleden aan een aneurysma. 2018; moeder met Alzheimer naar verpleeghuis na 4 jaar thuiszorg, inmiddels in 2021 in liefde overleden. Bijna geen contact met mijn broer. Een zus die haar leven in New-Zealand heeft voortgezet. Ik heb wel geleerd dat je altijd jezelf nog hebt, elke dag weer. En dat is fijn.

Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat diverse mensen mij de afgelopen jaren hebben gegeven door hun verhaal te doen en hun eigen, nooit hardop gestelde vragen te beantwoorden. Dat geeft voldoening aan beide kanten en daarom ben ik nu hier, om koffie te drinken samen.

Benieuwd naar jouw verhaal.

Kom je op de koffie?

‘graag, maar wat kost dat Erno?’

“tijd, en ik hoop nuttige tijd.”